ve (oy-kilit) modeli, yalnızca likidite tahsisi için gerçek bir ihtiyaç olduğunda etkili kabul edilir. Böyle bir talep olmadığında, model verimlilik kayıplarını ve merkezileşme risklerini artırabilir. Sonuç olarak, sektör bu endişeleri gidermek için geri alımlar, deflasyon stratejileri ve likit staking gibi daha doğrudan teşvik mekanizmalarını giderek daha fazla benimsemektedir.