Dallas Fed ekonomistleri Rosie Levy ve Srini Ramaswamy’nin tahminlerine göre, tokenleştirilmiş mevduatlar ABD bankalarının uzun vadeli faiz oranı riskini absorbe etme kapasitesini önemli ölçüde azaltabilir. Araştırmaları, tokenleştirilmiş mevduatların mudileri faiz oranlarına karşı %10 daha duyarlı hâle getirmesi durumunda, bankacılık sektörünün uzun vadeli kredileri ve menkul kıymetleri destekleme kapasitesinin yaklaşık 700 milyar dolar azalabileceğini ortaya koydu. Tokenleştirmenin mevduatların %10’unun beklenenden daha erken çıkışına yol açması hâlinde ise bu kapasite yaklaşık 580 milyar dolar düşebilir. Analiz, mevduatların bankalarda ortalama dört yıl kaldığını varsayıyor. Ekonomistler, yüksek tutarlı vadeli mevduatlar hariç tutulan “diğer mevduatların”, ABD bankacılık sektöründeki yaklaşık 7 trilyon dolarlık uzun vadeli faiz oranı riski maruziyetinin 5,8 trilyon dolarlık kısmını hâlihazırda desteklediğini belirtti. Ayrıca, anlık mutabakat ve programlanabilirliğin, mudilerin veya yapay zekâ ajanlarının fonları bankalar arasında daha hızlı kaydırmasına olanak tanıyabileceğini; bunun da bankaları mevduat faizlerini artırmaya, daha fazla rezerv tutmaya ya da vadeli borçlanmaya daha fazla başvurmaya zorlayabileceğini ve bunun sonucunda tüketiciler ile işletmeler için kredi maliyetlerinin artabileceğini eklediler.