Bir yapay zeka ticaret sistemi bir fikir oluşturabilir. Bu, arkasındaki varlıklara sınırsız erişime sahip olması gerektiği anlamına gelmez.
Yapay zeka; bilgiyi analiz etmeyi, senaryoları karşılaştırmayı ve bir ticaret tezini önerilen bir eyleme dönüştürmeyi kolaylaştırıyor. Ancak en önemli sorunun, bir yapay zeka sisteminin ne kadar çok şey yapabildiği değil, ne kadarına izin verildiği olabileceğini unutmamak gerekir.
İkna edici bir öneri ile işlem izni farklı şeylerdir. Bir emir verme izni ile varlık taşıma izni de aynı şekilde farklıdır. Bunları tek bir geniş erişim yetkisi olarak ele almak, her kararı doğru verme yükünü yapay zekanın omuzlarına fazla bindirir.
Daha iyi bir başlangıç ilkesi sermayeden önce kontroldür: Bir ajanın hangi fonları, eğer varsa, kullanabileceğine karar vermeden önce yetki sınırlarını tanımlayın.
Fikri Yetkiden Ayırın
Bir yapay zeka ticaret ajanı için üç olası rolü göz önünde bulundurun.
Bilgiyi okuyup potansiyel bir kurulumu açıklayan bir gözlemci olabilir. Bir insanın incelemesi için bir eylem hazırlayan bir önerici olabilir. Ya da önceden belirlenen kurallar dahilinde emir veren bir uygulayıcı olabilir.
Her rol farklı bir risk taşır. Bir ajanın tezi açıklaması için işlem iznine ihtiyacı yoktur. Sınırlı bir stratejiyi test etmek için tüm hesaba erişmesine gerek yoktur. Ve emir verebilme yeteneği, tek başına, varlıkları transfer etme veya çekme yeteneğini haklı çıkarmaz.
Bu ayrımlar temel gibi görünse de, tartışma yapay zekanın ne yapması gerektiğinden çok ne yapabildiğine odaklandığında bu sınırları kaybetmek kolaydır.
Neden Özel Bir Ajan Hesabı Düşünmelisiniz?
Bir tasarım kavramı olarak, özel bir ajan hesabı, yapay zeka yönlendirmeli etkinlik ile kullanıcının daha geniş portföyü arasında bir sınır oluşturabilir. Bir ajanın kullanıcının sahip olduğu her şey üzerinde çalıştığı varsayımı yerine, sistem daha dar bir soruyla başlamalıdır: Bu spesifik görev hangi kaynakları ve izinleri gerektiriyor?
Bu sınır ancak pratikte uygulandığında anlamlı olacaktır. Arayüzde ayrı bir etiket yeterli değildir. Önemli olan sorular operasyoneldir:
- Kullanıcı, ajana tahsis edilen sermayeyi sınırlayabilir mi?
- Ajanın eylemleri belirli görevlerle kısıtlanabilir mi?
- Hangi eylemler insan onayı gerektirir?
- Erişim durdurulabilir veya iptal edilebilir mi?
- Kullanıcı, ajanın ne önerdiğini, neye giriştiğini ve neyi tamamladığını görebilir mi?
Bunlar, mevcut bir Phemex özelliği hakkında iddialar değil, bir ürün tasarımının yanıtlaması gereken sorulardır.
İyi Kontroller Kusursuz Bir Modele Bağımlı Olmamalıdır
Bir yapay zeka ajanı bayat bilgilere dayanarak hareket edebilir, bir talimatı yanlış anlayabilir veya tasarlandığı koşulların dışındaki durumlarla karşılaşabilir. Sağlam bir ticaret tezi bile, varsayımları değiştiğinde geçersiz hale gelebilir.
Bu nedenle, risk açıklaması, yetkiye konulan bir sınırın yerini tutmaz. "Ajan sınırlarını biliyor" ifadesi, bu sınırların açık ve uygulanabilir olduğu bir sistemden daha zayıftır.
İnsan gözetimi de aynı nedenle önemlidir. Bir ajan, bir kişinin fırsatı değerlendirmesine yardımcı olabilir, ancak kişi hangi yetkinin verildiğini ve ne zaman müdahale etmesi gerektiğini anlayabilmelidir. Bazen doğru çıktı beklemeyi önermektir. Bazen onay isteğidir. Bazen ise hiç eylemde bulunmamaktır.
İlke Üründen Önce Gelir
Özel bir ajan hesabı, daha güvenli bir yapay zeka destekli ticaret düşünmenin mümkün yollarından biridir. Değeri tamamen detaylara bağlıdır: Ayrım nasıl çalışır, hangi izinler mevcuttur, limitler nasıl uygulanır ve bir şeyler ters gittiğinde ne olur?
Bu detaylar, kavram bir ürün yeteneği olarak sunulmadan önce doğrulanmalıdır.
Şimdilik argüman herhangi bir özellik duyurusundan daha geniştir: Yapay zeka yeteneği, sınırsız varlık yetkisi anlamına gelmemelidir. Bir ajan ne kadar güçlü hale gelirse, kontrol kapsamı o kadar net tanımlanmalıdır.
