Perakende yatırımcılar, artan sömürü ve politika belirsizlikleri nedeniyle merkeziyetsiz finans (DeFi) platformlarını giderek daha fazla terk ediyor. Ethereum gaz ücretlerindeki düşüşe ve daha fazla perakende katılımı çekmesi beklenen Katman 2 çözümlerinin ortaya çıkmasına rağmen, birçok yatırımcı, minimal getiriler için gereken zahmetli ve tekrarlayan etkileşimler nedeniyle ayrılıyor. Düşük gaz ücretleri, DeFi'yi istemeden yüksek hacimli, düşük kârlı bir ortama dönüştürdü; burada proje ekipleri, perakende yatırımcıların zararına aktivite metriklerini şişiriyor. Bir zamanlar umut vaat eden "Kod Kanundur" ilkesi, DeFi protokollerindeki sık ve keyfi değişikliklerle zayıflatıldı ve yatırımcıları öngörülemez kurallar ve yerine getirilmeyen vaatlerle hayal kırıklığına uğrattı. Ayrıca, DeFi projelerinin sunduğu yüksek yıllık yüzde getiriler (APY'ler) genellikle uzun token kilitleme süreleriyle birlikte gelir; bu da yatırımcıların sermayesini tuzağa düşürürken, balinalar ve erken yatırımcılar özel serbest bırakma takvimlerinden ve borsalar dışı hedge işlemlerinden faydalanıyor. Akıllı sözleşme açıkları, oltalama saldırıları ve potansiyel proje çöküşleri gibi DeFi ile ilişkili riskler, stablecoin getirilerinin sunduğu mütevazı getirilerin çok üzerindedir. Sonuç olarak, birçok perakende yatırımcı, yüksek riskli DeFi ortamına girmek yerine sermayelerini korumak için Bitcoin gibi daha istikrarlı varlıklara yatırım yapmayı veya merkezi borsaları kullanmayı tercih ediyor.