"Beta ayarlı ücret sınır çizgisi" kavramı, gider oranı ile aktif pay arasında 45 derecelik bir açı göstererek, Avrupa ETF pazarında etkili olduğunu kanıtlıyor. Finansal bir E=Mc²'ye benzetilen bu model, en başarılı ETF'lerin bu çizginin üzerinde konumlandığını, altında kalanların ise önemli çıkışlar yaşadığını gösteriyor. Bu eğilim, beta maruziyetinin artık bir emtia olarak görüldüğü algısının arttığını vurguluyor ve yatırımcıların ücretleri karşılığında daha aktif yönetim sunan ETF'leri tercih etmelerine yol açıyor.